Bir sonraki adımımızı atmaya üşenirken üçümüzü oraya ne götürmüştü o gece, sonraları çok sordum kendime. Aynı geceyi başa sarmaktan sıkıldık demiştim. Aynı sabahı, sonra yine aynı geceyi...Bir daha bir daha, en baştan...
Karanlıkta merdivenleri tırmandık.
Tam çıktığımız an hiç çekemediğim o karenin içindeydim.
Öyle büyülü bir deja-vuydu ki... Defalarca kafamda kurduğum o karenin modeli oldum, elimle tuta tuta, kokusunu içime çeke çeke o kareyi yaşadım. Nasıl canlıydı...Rüyanın orta yerinde rüyada olduğunu anlayıp ona hükmetmek gibiydi.
"Elimi uzatsam" dedi, üçümüzden biri. "Elimi uzatsam, ayı koparıp alacakmışım gibi geliyor"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder